Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

 

Κυριακή Β΄ Λουκά

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ

«Καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι,

καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως».

 Του π. Μιχαήλ Παπαθεοχάρη

Εφημερίου Τιμίου Σταυρού-

 Εσταυρωμένος Ηρακλείου

«Όπως θέλετε να σας συμπεριφέρονται οι άνθρωποι, έτσι ακριβώς να συμπεριφέρεστε κι εσείς σ’ αυτούς».

Αδελφοί μου,

με αυτά τα απλά αλλά βαθιά λόγια ο Χριστός μας δίνει έναν ολόκληρο τρόπο ζωής. Μας καλεί να κάνουμε στους άλλους αυτό που θα θέλαμε να κάνουν εκείνοι σε εμάς. Και αμέσως μετά μας οδηγεί στο πιο δύσκολο σημείο της διδασκαλίας Του:

«Αγαπάτε τους εχθρούς υμών».  Η αγάπη είναι εύκολη όταν αφορά ανθρώπους που μας αγαπούν. Η χριστιανική όμως αγάπη φαίνεται όταν συναντά την αδικία, την προσβολή και την εχθρότητα. Ο Χριστός μας καλεί σε αγάπη χωρίς όρια. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι αποδεχόμαστε το κακό ή ότι επιτρέπουμε σε κάποιον να συνεχίζει να μας βλάπτει.

Αγαπάμε τον άνθρωπο, όχι την αμαρτία. Μπορούμε να συγχωρούμε και ταυτόχρονα να βάζουμε όρια. Μπορούμε να απομακρυνόμαστε από το κακό χωρίς να μισούμε τον άνθρωπο. Μπορούμε να προστατεύουμε τον εαυτό μας και τους άλλους χωρίς να ζητούμε εκδίκηση. Γιατί ο χριστιανός δεν μισεί τον άνθρωπο. Μισεί το κακό και προσεύχεται για τον άνθρωπο, ώστε να απαλλαγεί από αυτό. Και αυτό δεν είναι θεωρία. Το έκανε ο ίδιος ο Χριστός.

Πάνω στον Σταυρό του μαρτυρίου, ενώ οι άνθρωποι Τον σταύρωναν, ο Χριστός άπλωσε τα πανάχραντα χέρια Του και αγκάλιασε ολόκληρη την ανθρωπότητα, ακόμη και τους σταυρωτές Του. Δεν τους καταράστηκε. Δεν ζήτησε εκδίκηση. Προσευχήθηκε για αυτούς και είπε: «Πάτερ, άφες αυτοῖς· οὐ γὰρ οἴδασι τί ποιοῦσι» (Λουκ. 23,34). «Πατέρα, συγχώρησέ τους, γιατί δεν ξέρουν τι κάνουν». Αυτή είναι η αγάπη του Χριστού. Μια αγάπη που δεν δικαιολογεί το κακό, αλλά δεν παύει να βλέπει τον άνθρωπο ως άνθρωπο.

Αδελφοί μου,

πολλές φορές μέσα στην οικογένεια, στις σχέσεις μας, στη γειτονιά, στη δουλειά, δημιουργούνται πληγές. Κάποιος μας αδικεί και μέσα μας γεννιέται η επιθυμία να ανταποδώσουμε.

          Όμως ο Χριστός μάς δείχνει έναν άλλο δρόμο. Να μη γίνουμε ίδιοι με αυτόν που μας πλήγωσε. Αν μας αδικήσουν, αν μας μισήσουν, αν μας πληγώσουν να μην ανταποδώσουμε το κακό. Και αν δεν μπορούμε ακόμη να συγχωρήσουμε, ας αρχίσουμε τουλάχιστον με μια προσευχή: «Κύριε, φώτισέ τον, απάλλαξέ τον από το κακό και θεράπευσε και τη δική μου καρδιά».  Αυτό είναι το μεγαλείο του Νόμου της Αγάπης.

Η συγχώρηση δεν σημαίνει ότι ξεχνούμε την αδικία, ούτε ότι καταργούμε τα όρια. Σημαίνει ότι δεν αφήνουμε την αδικία του άλλου να γίνει δηλητήριο μέσα στη δική μας καρδιά. Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη νίκη, να σε πληγώσουν και εσύ να μη μισήσεις, να μη γίνεις άδικος. Να σου κάνουν κακό και εσύ να συνεχίσεις να προσεύχεσαι. Γιατί αυτό ακριβώς μας δίδαξε ο Χριστός και αυτό ακριβώς έζησε πάνω στον Σταυρό.

Ας κρατήσουμε λοιπόν σήμερα στην καρδιά μας τα λόγια Του: «Καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως». Να αγαπούμε χωρίς όρια, να συγχωρούμε, να βάζουμε τα σωστά όρια απέναντι στο κακό, να μην μισούμε τον άνθρωπο και να προσευχόμαστε για τη σωτηρία του. Αγαπάμε τον άνθρωπο. Δεν αγαπάμε την αμαρτία. Αφήνουμε την αγάπη του Χριστού να νικήσει μέσα στην καρδιά μας.